หากนายจ้างจะใช้สิทธิหยุดกิจการชั่วคราวตาม ม.75 แห่ง พรบ.คุ้มครองแรงงานฯจะอ้างได้ 2 เหตุ คือ ?

Post on 21 เมษายน 2563
by Area3
ฮิต: 2228

การหยุดกิจการชั่วคราวเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัย

หากนายจ้างจะใช้สิทธิหยุดกิจการชั่วคราวตาม ม.75 แห่ง พรบ.คุ้มครองแรงงานฯจะอ้างได้ 2 เหตุ คือ

1. อ้างว่า มีเหตุจำเป็นอันเกิดจากเหตุอื่นๆ ที่มิใช่ เหตุสุดวิสัย กรณีนี้ นายจ้างจะต้องจ่ายเงิน 75 % ให้ลูกจ้างระหว่างที่หยุดตาม ม.75

2. อ้างว่า มีเหตุจำเป็นอันเป็นเหตุสุดวิสัย กรณีนี้ นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าจ้าง หรือ เงินให้กับลูกจ้างระหว่างหยุด เพราะเหตุสุดวิสัย นายจ้างเองก็ไม่อยากจะให้เกิดขึ้น จึงโทษนายจ้างไม่ได้ โทษลูกจ้างก็ไม่ได้

กรณีข้อ 2 นี้ มีทางแก้ปัญหาโดยใช้กระบวนการแรงงานสัมพันธ์ระหว่างนายจ้าง ลูกจ้าง ช่วยเหลือกันตามกำลัง เพื่อรักษาลูกจ้างไว้ทำงาน เช่น จ่ายเงิน หรือ จัดสวัสดิการให้ลูกจ้างระหว่างหยุดชั่วคราว ทางเลือกนี้ ไม่ต้องไปร้องเจ้าหน้าที่ หรือ ฟ้องศาลให้เสียเวลา ตอนเกิดเหตการณ์คลื่นยักษ์ซึนามิหรือ น้ำท้วมใหญ่ ตอนสิ้นปี 2554 ก็ใช้กันเยอะ

ถ้าไม่ใช้กระบวนด้านแรงงานสัมพันธ์ดังกล่าวก็ต้องใช้กระบวนการทางกฎหมาย นั่นก็คือ

1. หากลูกจ้างโต้แย้งว่า เหตุที่นายจ้างหยุดมิใช่เหตุสุดวิสัย นายจ้างต้องจ่ายเงินหรือค่าจ้างตามม.75 / ตามสัญญาจ้างแรงงาน โดยร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน หรือ ฟ้องนายจ้างต่อศาลแรงงาน ให้ศาลตัดสินชี้ขาด หรือ

2. หากลูกจ้างเห็นว่า การหยุดกิจการชั่วคราวของนายจ้างเพราะมีเหตุสุดวิสัยทำให้ลูกจ้างไม่ได้ทำงาน เข้าเกณฑ์ที่จะได้รับเงินทดแทนว่างงานระหว่างที่นายจ้างหยุด ตามพรบ. ประกันสังคม ม.79/1 และกฎกระทรวง ปี 2560 หรือ ปี 2563 ลูกจ้างก็ยื่นคำร้องขอต่อ เจ้าหน้าที่สำนักงานประกันสังคม ซึ่งก็มีขั้นตอน ระเบียบ วิธีการ การดำเนินการของเจ้าหน้าที่เขา ซึ่งสุดท้ายแล้วหากลูกจ้างไม่พอใจก็อาจให้ศาลตัดสินชี้ขาด



FB : Narongrit Wannaso